Kaynakla irtibatta olamamak:
Korku, kaygı, endişe içinde olmak
Kin, intikam duygusu
Yargılamak, negatif eleştirmek, şüphe, güvensizlik, kendinin ve karşıdakinin farkında olamamak, hakiki olmak, insanlık, akıl, kalp aklı nedir? Bunların farkında olamamak. Narsizm, manipülasyon. Tam olamamak, tamamlanmaya yola çıkamamaktır.
Bugün beyinler, kafalar, kalpler öyle uçuş uçuş ki. Ne dediğinin, ne yaptığının, değerinin ve karşıdakinin değerlerinin farkında değil. Yaşam nedir, sanat, müzik, kültür, kendi öz kültürü, iş, ev, para, dünyevi, ruhani nedir farkında değil. Sormuyor bile. Kıyafetini nereden aldığını, saçını nereye yaptırdığını, kim nereye, hangi konsere gitmiş merak ediyor, kendi gittiğini de göstermek derdinde. Kültüre, sanata, insanlığa katkı için mi paylaşımların, yoksa göstermek kompleksiv ihtiyacından mı bunu sormalı. Seni bilmiyor, kendini hiç bilmiyor ve bunun farkında değil. Gençleşme derdinde botokslar, dolgular, ilaçlarla zehirliyor kendini. Şeklinin şemalinin, kendini daha da yaşlandırıp, sağlıksızlaştırdığının gram farkında değil. Kibrinin farkında değil. İyilik için, fayda için ya da saf sevgimle birilerine bir şey anlatmak, paylaşmak çabamdan yoruldum. Tam dürüstlüğümü, belli seviye kültür, görgü, bilgi halimi, insanlığımı, kalitemi, tam dost, güven halimi görmeyenden yoruldum. Fazla mütevazı olma inanırları yaşamaktan yoruldum. Bu yorgunluğu, çabayı iade etsene Dilara. Bu da benim aşamadığım bir eksiğim. Bıraksana yahu. Sen kendini bil ve geliş yeter diyen ben değil miyim? Negatif konuşan insandan sıkıldım, öğrenmemesi beni kasıyor. Yahu bırak. Eksiklerimizi görmemiz lazım. Bırakmayı bilmek lazım. Bana ne ki. İşgüzarlık bu tasavvufta.
Bir yandan diyorum yahu her toparlanan dünyayı ışıtacak, çabam asıl ondan, bir yandan da sen sadece yaz, okuyup alması gereken alır, diğerini bırak. Bilinçsizse senin sorunun mu? Bilinçsizlik. İrtibatı yok ya da düşük. Kötülük de, saygısızlık da, sevgisizlik de, negatif tüm duygular, acı, korku, değer bilmemek… hepsi bilinçsizlik. Bilince geçiş, kaynakla, özle irtibata geçiş şart. Duruş! Çaba ile duruşu ayırmanın zamanı çoktan geldi. Yapmak ile oluşu ayırmanın zamanı geldi. Bugün dünyada olanlar insanlık, dostluk, bilgelik, öz yoluna çıkmamış olanların da katkısıyla oluyor. Dilini, bedenini, kalbini, sözünü, duruşunu, öz, doğru, dürüst, gelişmiş, varoluşun ışığıyla beslemenin zamanı çoktan geldi. O an bu an. Kendini bilip, gözetmenin anı bu an. Bilinçli olup, bilincini açman, geliştirmen şart. Duruş, oluş, varoluş ışığında olman ve bu ışığı her an geliştirmen şart. Bugün kendime verdiğim ödev bu. Ödev de değil hemen şimdi bu an geçtiğim hal bu. Zaten bu haldeyim binlerce şükür de, mini eksiklerim vardı, yukarda belirttiğim gibi, daha önce de görüp bırakamadığım, bu an bırakmak nasip oldu bin şükür, daim olsun. Kendinizi bulup, bildikçe, dünyada olanlar da ışır. Nokta net!
Sevgiyle dostlar
Dilara Bolay Koç
