Kırılmak, öfke gibi negatif duyguları bırakmak, olgunlaşan, öğrenen, ilerleyen kalp akıllarında oluyor. Tüm negatif duygularda olduğu gibi, kırılmakta kendini ve olayı objektif, gerçekçi, üst perspektiften değerlendirme olmuyor. Ve aslında insan sevdiğine kırılır diye bir şey hakikat alanında yok.

Çünkü:

Kırılmak kendini sevmektir, öz, saf değil, hırs içeren bir duygu.

“Kırgınım” ifadesinde, çoğu zaman farkındalıksızlar yatar. Geriletir, ilerletmez. Sıyrılmaktır işin içinden. Bir nev’i ego. Kendini haklı görmek derdi.

Haklılığı karşı tarafa bırakmayı tercih ederim.

Haklı olmaktan daha önemli dertler var yaşamda.

Tüm konulardan sıyrılıp, hakiki olmak gibi.

İlerlemek arzusu gibi. Sevmeyi tercih etmek gibi. Bunu öğrenmek müthiş his.

Dilara Bolay Koç