Dün kendime bir şeyi tekrar söyledim ve sordum. Ara ara bu noktaya geri dönüp, her sefer daha da ilerliyorum. O kadar çok dinamik var ki, kendimize dönüşte, çalışmamız gereken.

Kodlamışız, kodlanmışız vs. bir şekilde bizde kalan ve arınsak, aşsak iyi olur dediğimiz. Frekansı etkilediğini düşündüğümüz. Ve şu da var; hangi birini tek tek tek bulacaksın, şifalandırıp arınacaksın?

Anne karnından bugüne… Kim bilir belki atalar, onların ataları, yok geçmiş yaşam, yok genetik, yok travma, yok karma… Bu yaşına kadar ki yaşadıkların, sınavların, deneyimlerin…Hangi birine, kaç kişiyle ve/veya kendin çalışacaksın da arınacaksın. Şu bakış açısı bu işi çözüme götüren bir bakış açısı bence ve işin uzmanı da söylüyor üstelik; Gabor Mate’e fazlasıyla katılıyorum, travma , bir duruma gösterdiğiniz tepkidir. Diyor. Net✨Biz anlamlar yüklüyoruz ve tepki veriyoruz, ilişkilere, olanlara, söylenenlere, olaylara…

Bazı şarkılarda, bazı anlarda, geçmiş gelecek meseleleri için diyeyim özetle, o an bir boşalıveriyorsun mesela, ağlıyorsun, burnun sızlıyor, kalbin sıkışıyor, başın ağrıyor. Konu sana ait ya da değil, etkisi var sende. Bazen de tersi bir kahkaha, için dışın coşku doluyor, bir konu, kişi, olay hatırlayınca. Dün yine bir geriye dönüşüm oldu, iyi oldu, iyi gelen ve tekrar idrake dön, çıktın alandan, yoldan dedirten bir ziyaret oldu diyeyim. An geçti, yeni ana geldiğimde, gülümsedim. Ruhsal bakış, üst perspektiften bakış, dualite ve dualitesizlik, ilim, bilim, frekans, enerji…düşünmeye başladım. Kendime dedim ki, insansın, kırılırsın, üzülürsün, değersiz, yalnız hissedersin, istersen tırnak içinde ve dünyevide işin uzmanı ol, psikiyatrist, psikolog gibi mesela, şifaya aracı ol mesela, değersiz ve yalnız hissedersin, öfkelenirsin, ağlarsın, gülersin…Hemen kalp aklına, mantığına geçmeyi öğrenmek çok iyi geldi bana yol sürecinde.

Dengenin önemini kavradım. Saf sevgi ve ışık dediğimiz şey, duygu düşünce “ötesi”, adalet, yargısızlık, doğal bir huzur, coşku, özgür birlik içeren saf, dengede, mutlu, ışıl ışıl bir şey. Saf sevgi ve ışıkta iyisin, kötüsün, iyi kötü, güzel, çirkin vb bir şey yok ki. Dualite burada, buna inanıyorum. Ve yine dün aydın bir dostum ile sohbetimizde şunu konuştuk. Tam da bu yazımın konusu. Tarif edemediğin, çerçeveleyemediğin, sonsuz dediğin, sonsuz mu değil mi, nedir, ne değildir tam tanımlayamadığın, net her yerini göremediğin bir evren, kozmos, alan var, belki başka yaşam formları, bilmediğin enerji alanları…Burada senin bilim, ilim, psikoloji, sosyoloji, felsefe, din, ırk, insan, hayvan, ağlamak, gülmek, para, kıyafet, Ali Veli, Ayşe Fatma, olaylar, konular, duyguların…mini mini minicik, hatta konu bile değil, çünkü belkide bambaşka dualitesiz, her şey anda ve yolunda bir ışıl ışıllık var evrende, alanda. Oluş var, hal var belkide. Şu an ki fikrim; ağla, gül, anlayabildiğini anla ve bırak, anlayamadığını da bırak, ferahla, ilerle, yeni anda sadece “ol”. Kod ise sen de saf, öz oluşunu kodla kendine, bedenine, duygu, düşüncene, zihnine, alana… Ve tekrar edeyim, duygu, düşünce ötesine geç! Işığı yarat! Bu gücün, bu yetin var. Göçene kadar bu iniş çıkış olacak gibi sanki. İndiğinde tamam inişin halini de ol, ağlamak, öfke vb. İçinde tutma ve sonra bırak. Her sefer daha da ışıldayacaksın. “Bence”. Dün 1-2 konum kaldı diyordum ve onlara çalışayım diyordum. Bugün bıraktım, neyse ne, teslim oluyorum. Demek yeterince teslim olmamışım ki bir iniş oldu. Teslimiyeti önemsiyorum. Teslimiyetin artması, frekansın artması, frekansının artması teslimiyetinin artması. Sanki böyle. Saf sevgi ve ışık olmaya, sevginin kendisi olmaya, öze, hakikate yola çıkmaya karar verdiysen zaten her şey yolunda demektir. Kendini bulmak yolunda bildiğince dünyaya da katkım, faydam nasıl olur diye sorarak davranıyorsan da dostum, her şey bayağı yolunda demektir.

*-Galaksi taksi araba yok

-Araba var mı?

-Yok

Hayırdır sen gardaş? Bi şey mi var?

Bence yok. ☺️

Seni seviyorum dostum.

Dilara Koç

*Zeki Alasya Metin Akpınar kabareden alıntı