Yaman çelişkilerle dolu dünya.
Koskoca, sonsuz, hatta bilmediğimiz…
Evren, kozmos, yıldızlar, gezegenler, güneş, ay, okyanuslar, denizler, ırmaklar, dağlar, ağaçlar, çiçekler, gök, gök ötesi bilmediğimiz…
Güneşin doğuşunu izleyip, denize kendini bırakmışsan ve bunlar gözünde, teninde, ruhunda sonsuz tarifsiz ve bitmeyen bir saf aşk yaratıyorsa, ne diyeceğimi anlayacaksın.
Tüm bunlar varken, koca koca binalarda, duman dolu araçların trafik denilen kavgasında, daracık sokaklarda perdeni açınca karşı apartmandaki evin içinde, o evde senin evinde… Plazalarda, mutfağı tuvaleti penceresiz, pencereden havalanmayan, pencere açılması yasak binalarda, ofislerde, dizi dizi dizilip ekran kölelikleri… Yerlerde çöpler. Sanattan, yemek, besinden bile kapalı alanlarda, kalabalıkta ve para vererek beslenmek…
Paran yok ya da az ise tiyatroya, konsere gidememek, ihtiyacın olan besini edinememek…
Noter, sözleşmeler, ilişkiler, işler, yaşamak, barınmak için imza atmak, adalet için avukat, hakim, yargı….
Ek olarak ve dolayısıyla sıkışmış insan, ne kadar insan? Çokluk…Özlük…Sayı? Gerçeklik, samimiyet, hakikat? Nicelik? Nitelik?
Sevgili dünya? Hayat? Yaşam? Doluluk? Boşluk? Saf sevgi? Saf aşk? Denge?
Dünya çok soru sorduruyor bana.
Allah’tan idrakim, farkındalığım, yargısızlığım, kalp aklım. Dolayısıyla Allah’tan soruyorum.
Dilara Bolay Koç
