Çocuk yetiştirmenin temel gereği, kendini yetiştirmek.
Dünyaya fayda akıtmak da her birimizin görevi
Kızımın ödevi; sizi derinden etkileyen bir olayı anlatmakmış, kendi kendine 2 kitabımın kitap fuarındaki yazar etkinliği, imza gününü yazmak ilk aklına gelmiş.
Cenazede, düğünde, hastalıkta, başarılı ya da ürettiğin işlerde abaküsle dostlarını sayıyorsun, kim geldi, kim gelmedi. Sonra aşıyorsun, gelişiyorsun, her şey, herkes, sen, yerli yerine oturuyor. İhtiyaçların yerini, kendini, değerini bilip, görüp, anın farkındalığına geçmek alıyor. Sağolsun “can” oldukları için şükrettiğim, başarıyı, üretimi, değeri gören, destekleyenler geldiler. Onun dışında kızımın az önce anne kontrol eder misin diyerek elime tutuşturduğu ödevdeki yazdıkları ve İstanbul’daki Penguen deki imza günüme de büyük kızımın ve yine değer gören, bilenlerin gelmesi niceliğin değil, niteliğin değerinin asıl olduğunu bana gösterdi.
Ben de kendi kendime “mission accomplished” Dilara dedim.
Canım gül çocuğum, gül çocuklarım ve canım değer gören, değer bilen, koşulsuz sevgi, saygı, gelişmiş dostlarım var olun, sağ olun, nur olun. Layığız güzelliklere, çoğalalım ve dünyadaki faydayı çoğaltalım.
Kendim geliştikçe, gül çocuklarımda yansımalarını görmek nasip olduğu için binlerce şükür.
Dilara Bolay Koç