İnsan doğduğunda, özdedir, büyüdükçe özden uzaklaşır, yozlaşır. Bebeği doğuran bile buna şaşırır kalır. Bazı bebek doğar, büyüdükçe bir şaşkınlıklar, yoldan çıkmalar var der, idrak eder ve filozof olur. Ve sorar. Sordukça felsefeyi doğurur. Felsefe doğduğunda saf, öz, olduğu gibi ve iyilik içindir, daha sonra yozlaşır, özünden uzaklaşır. Onu doğuran filozof bile buna şaşırır kalır. Ben yozlaşmayayım, özden uzaklaşmayayım, sorayım der. Ben uzaklaşmadım da, dünya bana yetişemedi sorduklarımı eline aldı uzaklaştırdı der. Bu sefer de; bunun için ne yapmalı diye sorar. Sorsun ki bir toparlansın. Kendi de, dünya da.

Dostum; denize baktım, dağa çıktım. Deniz derya olmalı, dağ gibi durmalı insanlıkta. İşte buna uğraşıyorum ki özüme yaklaşıyorum.

Sen yaklaş, ben yaklaş, olur tüm dünya arkadaş.

Dilara Bolay Koç