Hayata, yani kendine…
Hayat ne? Sen kimsin? Hayat sensin. Sen ne isen, hayat da o.
Kalıplar, kodlar, kurallar, şartlarla, yasaklarla değil, kendiliğinden, akışla… İnsan olmak, öz için kalıplara, kodlara, kurallara, şartlara, yasaklara ihtiyacın varsa doğru yolda değilsin, gerilemektesin. Dilin, sözün, duruşun, halin, yaşamın; kendiliğinden, oluşunu, özünü hatırlayarak güzelleşir, ışır, mis olur, her an ışıkla ilerler. Çünkü zaten özün; şık, ışık, asil, güzel, ışıl ışıl ve mutlu. Bunun için farkındalık niyet et.
Hayata, yani kendine farklı açılardan, üst perspektiften bakmaya başladığında her şey ferahlıkla, rahatlıkla, neşeyle olur. Her şey ve yani sen; ferah, rahat, neşe olursun, olur.
Dilara Bolay Koç
